تنهایی آدم ها…

تنهایی آدم ها,

تنهایی آدم ها,
بزرگ است، خیلی بزرگ،
شایدم به وسعت یک دریاست،
اما!
برای پر کردنش
یک لیوان محبت کافیست…!

گابریل گارسیا مارکز

دلم به حال پروانه‌ها می سوزد…

نمی شود قدمی برداشت، بدون آن‌که کسی نرنجد!

دلم به حال پروانه‌ها می سوزد، وقتی چراغ را خاموش می ‌کنم!
و به حال خفاش‌ها، وقتی چراغ را روشن مي‌کنم!
نمی شود قدمی برداشت، بدون آن‌که کسی نرنجد!

مارين سورسکو

گرسنگی همه چیز آدم را می فروشد

گرسنگی همه چیز آدم را می فروشد

میز را…صندلی را
تلویزیون را
فرش را
کتاب ها را …

گرسنگی آنقدر خانه ات را کوچک می کند
که خانه
روزی بالاخره به پیراهنت می چسبد

بابک زمانی

زمستان بودُ…

زمستان بودُ
برف بودُ
سرما بود
زمستانی که جز خاطراتِ محوِ تو
دلم گرمِ هیچ ردِّ پایی‌ … نبود .

دوستت دارم بی آنکه بدانم چطور، کجا، یا چه وقت…..

پابلو نرودا

دوستت دارم بی آنکه بدانم چطور، کجا، یا چه وقت؟
چه آسان دوستت دارم
بی هیچ غرور یا دشواری
“تو “را اینگونه دوست دارم
چون طریقی دیگر برایش نمی دانم
آن چنان به هم نزدیکیم که دست های تو بر گردنم
گوئی دست های من است
و آن طور در هم تنیده ایم که
وقتی چشمانت را می بندی
من به خواب می روم
پابلو نرودا